Σημερα το μεσημερακι ,κι ενω μαγειρευα, πηρε η ματια μου δυο χαρταετους, να καμαρωνουν ψηλα κανοντας ναζακια και ...κουνηματα με το ανοιξιατικο αερακι...Σκεφτηκα οτι καποιοι μπομπιρες θα βρηκαν ευκαρια να τους πεταξουν, αφου την Καθαρη Δευτερα λογω κακοκαιριας δεν θα τα ειχαν καταφερει.Κι ο χειμωνας ηταν τοσο βαρυς και παρατεταμενος εφετος ...
Ηρθαν ετσι τοσο ομορφα και τοσο γλυκα στο μυαλο αναμνησεις παιδικων χρονων...
Τοτε που στην αυλη,μαζευοντας χειμωνιατικο ηλιο κατω απο την κληματαρια την χωρις φυλλωμα ακομη,εξω απο την κουζινα της γιαγιας,πριν απο τριαντα τοσα χρονια σκαρωναμε με τον παππου μου χαρταετους.Οχι μονο εναν!!!Τουλαχιστον δυο-τρεις.
Ο παππους, απο το Γκιουλμπαξε της Μικρας Ασιας, κοντα στη Σμυρνη,ηξερε απο μικρος να φτιαχνει μονος του τα "τσερκενια".Ετσι τους ελεγαν!!
Εβρισκε κι εκοβε μετρημενα με λεπτομερεια τα πηχακια,κολλα για να τα ενωσει,σπαγγο για να τα δεσει με τεχνη και με ισες αποστασεις ωστε να κρεμασει μετα την ουρα απο παλιες εφημεριδες και τα "σκουλαρικια"του, τα ζύγια για να εχει σωστη ισορροπια και να ανεβει ψηλα στον ουρανο.
Και πολυχρωμες κολλες, γερές ,να μην σκιζονται οι χαρταετοι, αλλα να ειναι κι ομορφοι και διαφορετικοι και να ξεχωριζουν απ τους αλλους...
Και τους αραδιαζαμε τον εναν διπλα στον αλλον,πανω στη μαντρα...Κι ερχονταν και τ αλλα παιδια της γειτονιας και τους χαζευαν...Θυμαμαι εναν πολυ μεγαλο που ειχε φτιαξει.Ηταν-πιτσιρικακι εγω τοτε-τουλαχιστον μιαμιση φορα το υψος μου!!!
Και την Καθαρη Δευτερα ανεβαιναμε παρεα στο βουνο,στα Τουρκοβουνια και τον αμολουσαμε...
"Αμολα καλουμπα παππου!!!!Ν ανεβει ψηλα, πολυ πολυ ψηλα!!!!"
Κι οσο δεν ειχα παει ακομη στο σχολειο,μ επαιρνε στους ωμους του κι ανεβαιναμε,οχι μονο μια ,τη συγκεκριμενη μερα,αλλα όποτε ειχε καθαρο καιρο κι αερακι μεσα στη Σαρακοστη για ν ανεβει ο χαρταετος....Μου ελεγε συναμα ιστοριες απο τις Πατριδες,τοτε που μικρος,πριν την Καταστροφη,πετουσε με τους φιλους του κι εκεινος τσερκενια και συναγωνιζονταν ποιος θα φτασει τον δικο του πιο ψηλα απο τους αλλους!!!!
Τωρα το ξερω οτι μας βλεπει απο εκει ψηλα χαιρεται πολυ!!!Κι οταν ανεβαινει ο χαρταετος που αμολανε τα δισεγγονα του ψηλα εκει.... ψηλα, τον βλεπει και χαιρεται ακομη περισσοτερο η ψυχουλα του...
Τοτε που στην αυλη,μαζευοντας χειμωνιατικο ηλιο κατω απο την κληματαρια την χωρις φυλλωμα ακομη,εξω απο την κουζινα της γιαγιας,πριν απο τριαντα τοσα χρονια σκαρωναμε με τον παππου μου χαρταετους.Οχι μονο εναν!!!Τουλαχιστον δυο-τρεις.
Ο παππους, απο το Γκιουλμπαξε της Μικρας Ασιας, κοντα στη Σμυρνη,ηξερε απο μικρος να φτιαχνει μονος του τα "τσερκενια".Ετσι τους ελεγαν!!
Εβρισκε κι εκοβε μετρημενα με λεπτομερεια τα πηχακια,κολλα για να τα ενωσει,σπαγγο για να τα δεσει με τεχνη και με ισες αποστασεις ωστε να κρεμασει μετα την ουρα απο παλιες εφημεριδες και τα "σκουλαρικια"του, τα ζύγια για να εχει σωστη ισορροπια και να ανεβει ψηλα στον ουρανο.
Και πολυχρωμες κολλες, γερές ,να μην σκιζονται οι χαρταετοι, αλλα να ειναι κι ομορφοι και διαφορετικοι και να ξεχωριζουν απ τους αλλους...
Και τους αραδιαζαμε τον εναν διπλα στον αλλον,πανω στη μαντρα...Κι ερχονταν και τ αλλα παιδια της γειτονιας και τους χαζευαν...Θυμαμαι εναν πολυ μεγαλο που ειχε φτιαξει.Ηταν-πιτσιρικακι εγω τοτε-τουλαχιστον μιαμιση φορα το υψος μου!!!
Και την Καθαρη Δευτερα ανεβαιναμε παρεα στο βουνο,στα Τουρκοβουνια και τον αμολουσαμε...
"Αμολα καλουμπα παππου!!!!Ν ανεβει ψηλα, πολυ πολυ ψηλα!!!!"
Κι οσο δεν ειχα παει ακομη στο σχολειο,μ επαιρνε στους ωμους του κι ανεβαιναμε,οχι μονο μια ,τη συγκεκριμενη μερα,αλλα όποτε ειχε καθαρο καιρο κι αερακι μεσα στη Σαρακοστη για ν ανεβει ο χαρταετος....Μου ελεγε συναμα ιστοριες απο τις Πατριδες,τοτε που μικρος,πριν την Καταστροφη,πετουσε με τους φιλους του κι εκεινος τσερκενια και συναγωνιζονταν ποιος θα φτασει τον δικο του πιο ψηλα απο τους αλλους!!!!
Τωρα το ξερω οτι μας βλεπει απο εκει ψηλα χαιρεται πολυ!!!Κι οταν ανεβαινει ο χαρταετος που αμολανε τα δισεγγονα του ψηλα εκει.... ψηλα, τον βλεπει και χαιρεται ακομη περισσοτερο η ψυχουλα του...
Πολύ όμορφο κείμενο Αναστασία μου! Σε μεταφέρει νοερά σε άλλες εποχές...
ΑπάντησηΔιαγραφή