Ζηλίστα με το χαλκωμα, Ζηλίστα με το ασημι...

''Νυφη, οχι οπως ηξερες,... οπως ήβρες...''.Μια "νυφη" αναμεσα σε τριαντα τοσους  Ζηλιστινους,μια νυφη με καταβολες μικρασιατικες κι ανατολιτικες, πώς ειναι οταν μετα απο 23 πια χρονια εχει πετυχει να ενταχθει και να προσαρμοστει στα ...ρουμελιωτικα δεδομενα, κουλτουρα ,πολιτισμο?

Χθες το βραδακι η Ζηλιστινοι ειχαν μαζωξη στο σπιτι της θειας Δημητρας!Ηταν οπως ευστοχα ειπωθηκε, "η πλατεια του χωριού αλλα...με ταβανι"!!!!

Ημουν κι εγω εκει...

Οι νοικοκυρες ειχαν φτιαξει η καθεμια το κατιτις της για να συμβαλλει στο παρτυ-ρεφενε  ,προκειμενου να μην επωμιστει τα παντα η οικοδεσποινα.Παρελασαν χορτοπιτες ,τυροπιτες,μακαρονοπιτες κατσικι πολυωρα  ψημενο στο τζακι, στη γαστρα ,σαρμαδακια κατσικισιο τυρι και τελος μπακλαβας.Οι ουρανισκοι βραχηκαν απο κρασι κοκκινο φερμενο απ τις Καμάρες, τον συνδεδεμενο  με ''αερογεφυρα καρδιας"  τοπο των Ζηλιστινων.Τα προσωπα χαμογελασαν πλατια μετα απο 2-3 ποτηρακια και το πανηγυρι αρχισε!!!!

Αναμνησεις………..

Όταν …μπλεκεις με Ζηλιστινους είναι σιγουρο ότι με τις πρωτες δυο-τρεις κουβενετες είναι προθυμοτατοι να  ανοιξουν το κουτακι των αναμνησεων.Οταν αυτό το κουτακι ανοιξει, φυσα αερας καθαρος και παγωμενος φερνοντας μυρωδιες βουνου, από Βαρδουσια και Οξυα και Σαρανταινα

.

          Ζηλίστα με το χάλκωμα ,  Ζηλίστα με το ασήμι ,

    μαστοροχώρι μια φορά , δασκαλοχώρι τώρα ,  

    κονάκι τον αγάδωνε ,των ασκεριών συρίμι ,

     της λευτεριάς το φλάμπουρο ψηλοσηκώνεις φόρα .

   Το κεφαλάρι σου όμορφο σε ποιόν δεν έχει αρέσει

    κι όντας τα χαμοκέρασα και όντας πολλά τα χιόνια !

Ειναι αξιοθαυμαστη η λατρεια  τους για τον τοπο τους, το μοναδικο χωριο τους. Ειδικα οι παλαιοτεροι εχουν απειρα πραγματα να θυμηθουν και να αναβιωσουν με ένα πολύ ιδιαιτερο τροπο.Δεν είναι μονο η ντοπιολαλια που διαφυλασσεται ευλαβικα και ενσυνειδητα με ‘αυστηρο ,δωρικο’ τροπο, είναι και ο ‘δωρικος’ τροπος σκεψης και αντιδρασης, ο ψυχισμος τους, το απιστευτο  δεσιμο τους, η συμπνοια, το αξεπεραστα ευφυεστατο χιουμορ και τα πειραγματα.Σαν  από άλλη εποχη βγαλμενοι, αντιστεκομενοι  σθεναρα στο ξεροβορι του συγχρονου πολιτισμου μονο και μονο για να διατηρηθει η τοπικη τους ταυτοτητα, για να μην την καταπιει το παραπανω…ξεροβορι…Προσπαθεια αυτης της διατηρησης, χρεος ζωης αυτή και μαλιστα με κάθε κοστος…

( http://www.kidonia.gr/index.html)